जवळचे सत्य

आषाढातील हिरवळीतून रुणझुणणारी पाऊलवाट
येते आडवळणाने माझ्या भंगलेल्या जमिनीत.
झाकून सारे डोळ्यांतील रुपेरी इंद्रधनुष्य
श्रावणधारा बरसतात,फक्त बरसतात.
गुलाब आता फुलणारच नव्हते,पण
साधे रानगवतही उगवले नाही.
झाला तो फक्त चिखल अन चिखल
माझ्या भंगलेल्या कसहीन जमिनीत
त्या चिखलात रुतलेला मी निस्तेज
पाहतो दूर-दूर पसरलेले क्षितिज
जेथे आकाश जमिनीला टेकलेले भासते
पण 'जवळचे सत्य'काही वेगळेच सांगते.